Question:

Ibang halimbawa ng talumpati tungkol sa kabataan?

by Guest2282  |  earlier

40 LIKES UnLike

Ibang halimbawa ng talumpati Tungkol sa kabataan? mga kabataan ay ang kinabukasan ng ating bansa at humahantong sa kanila na ang karapatan na landas na ito ay gumagawa ng maliwanag na kinabukasan. ako magkulang sa bumigkas ng talumpati tungkol sa mga kabataan na makakuha ng youths sa mga bagay tungo sa kanang direksyon.

 Tags: halimbawa, ibang, kabataan, NG, sa, talumpati, tungkol

   Report

39 ANSWERS

  1. Guest27815327

    WEHHH DI NGA???

    KABATAAN DAW?WEEEHHHH!!!!

  2. Guest23120241

    tangina nyo

  3. Guest22828137

    kaya naging ganito ang mga kabataan dahil itio ang nakikita nila sa mga nkakatanda nila

     

  4. Guest22813204

     "Ang kabataan ay pag asa ng bayan", sabi ni rizal.... pero bqt ganun??? iba na ngaun??? "Ang kabataan ay pinapabayaan" diba ganun na ngayon??? kya nga ang daming kabataan na dahilan ng krimen, mga adik, at mga wlang magawa sa buhay..... itinuring NATIN na bayani si rizal pero yun sinabi nia hindi natin kayang sundin kahit manlang kabayaran dun sa ginawa nia sa ating bayan.... at yung mga nkatataas at mga mei katungkulan pa ang hindi sumusunod dun.... siguro kung ang uupo ay ang mga magulang at mga nakaiintindi, di mapapabayaan ang kabataan.... parang mas NAIINTINDIHAN pa nga un ng wlang pinagaaralan kesa sa MGA NAKAUPO SA PWESTO NA NAKATAPOS NG PAGAARAL.....

  5. Guest22787388

    kabataan pag-asa nga ba ng bayan?

  6. Guest22509527

     

     

  7. Guest22498452

     ang kabataan ay pag asa ng bayan

    masasabi natin ang kabataan na pag asa ng bayan dahil sila ang magpapatuloy ng mga nasimula,

  8. Guest22491357

    KABAtaan pag-asa ng bayan taon ay lumilipas ng di mo na mamalayan. dahil sa iyong ginawang kalokohan kabataan sa ngayon ay salot sa lipunan....

     

  9. Guest22483318

    nasa kabataan kung mag aaral cla ng maayos

     

    diba ang sinasabi ng lahat noon ay

     

    "ang kabataan ay PAG-ASA ng bayan"

    tama?

    depende pero sang ay0n aq na oo bakit? dahil nasa kabataan kung mag-aaral cla ng maay0s tama? tama kasi wala ta0ng B-O-B-O bakit? dahil tamad lang naman talaga ehh ,,

     

    tamad lang mag aral ang mga pilipino ,,ang iba may pinag aralan pero hindi ginagamit sa maayos ang iba naman hindi nakakapag aral, ang gobyerno gusto lahat ng kabataan ay makapag aral tapos kurakot ang ginagawa , kung gusto talaga ng gobyerno na lahat ay maka pag aral magtanong sila atsaka ang tinatawag ninyong jejemon ay hindi hadlang sa pag aaral nog .,, bakit kasi txt lang yan hindi hadlang bakit kung jejemon my dinadag dag sa mga letra ehh ano naman bakit ,,ehh kung ako jejemon nakakapag aral atska responsibility na nila ang pag aaral ,,

    kung maging jejemon kaman respondibility nyu pa rin ang pag aaral tandaan nyu yan,,,

     

    add me:

    ->e-mail facebook: melissaeusebio11@yahoo.com

     

  10. Guest22473595

     An mga kabataan ay isa sa mga yaman ng bayan natin ngunit itong kabataan na ito ang isa pa sa mga maaring maging dahilan ng pagkasira ng ating bayan. 

  11. Guest22466817

    tama ang mga yan!!!

  12. Guest22459058

     ..for me po ang pagiging PAG-ASA ng bayan ay depende sa KABATAAN [sila(kami)naman po ang gagawa ng paraan upang umunlad ang aming buhay ganun din ang ating bayan!.]

    every youth has their own desicion so it base to them how they will use it !!!

  13. Guest22038351

     ang kabataan ay hindi pag asa ng bayan kung sila ay JEJEMON !!!!!!!!!! wahahaha :D

  14. Guest21861009

    kabataan...kabantutan...buwa lang

  15. Guest21785572

     mga kabataan ngayon ay walang pakialam sa problema , hindi nila tinatanaw ang buhay nila sa kinabukasan.

  16. Guest21697175

    sama naman po but I respect your opinion..

     

  17. Guest21621011

    o!!!!!!!!!! tingnan nyo ang ibang mga kabataan jan... mga salot tlga sa bayan....hahahahah... lol

  18. Guest21428303
    ang kabataan ay pag-asa ng bayan pero pag-asa nga ba sila ng bayan??? hehe char2 ln
  19. Guest21030161
    TUNGKOL S KABATAN SUSI NG KINABUKASAN
  20. Guest20766548
    I am a Filipino – inheritor of a glorious past, hostage to the uncertain future. As such I must prove equal to a two-fold task- the task of meeting my responsibility to the past, and the task of performing my obligation to the future. I sprung from a hardy race – child of many generations removed of ancient Malayan pioneers. Across the centuries, the memory comes rushing back to me: of brown-skinned men putting out to sea in ships that were as frail as their hearts were stout. Over the sea I see them come, borne upon the billowing wave and the whistling wind, carried upon the mighty swell of hope- hope in the free abundance of new land that was to be their home and their children’s forever. This is the land they sought and found. Every inch of shore that their eyes first set upon, every hill and mountain that beckoned to them with a green and purple invitation, every mile of rolling plain that their view encompassed, every river and lake that promise a plentiful living and the fruitfulness of commerce, is a hallowed spot to me. By the strength of their hearts and hands, by every right of law, human and divine, this land and all the appurtenances thereof – the black and fertile soil, the seas and lakes and rivers teeming with fish, the forests with their inexhaustible wealth in wild life and timber, the mountains with their bowels swollen with minerals – the whole of this rich and happy land has been, for centuries without number, the land of my fathers. This land I received in trust from them and in trust will pass it to my children, and so on until the world is no more. I am a Filipino. In my blood runs the immortal seed of heroes – seed that flowered down the centuries in deeds of courage and defiance. In my veins yet pulses the same hot blood that sent Lapulapu to battle against the alien foe that drove Diego Silang and Dagohoy into rebellion against the foreign oppressor. That seed is immortal. It is the self-same seed that flowered in the heart of Jose Rizal that morning in Bagumbayan when a volley of shots put an end to all that was mortal of him and made his spirit deathless forever; the same that flowered in the hearts of Bonifacio in Balintawak, of Gergorio del Pilar at Tirad Pass, of Antonio Luna at Calumpit; that bloomed in flowers of frustration in the sad heart of Emilio Aguinaldo at Palanan, and yet burst fourth royally again in the proud heart of Manuel L. Quezon when he stood at last on the threshold of ancient Malacañang Palace, in the symbolic act of possession and racial vindication. The seed I bear within me is an immortal seed. It is the mark of my manhood, the symbol of dignity as a human being. Like the seeds that were once buried in the tomb of Tutankhamen many thousand years ago, it shall grow and flower and bear fruit again. It is the insigne of my race, and my generation is but a stage in the unending search of my people for freedom and happiness. I am a Filipino, child of the marriage of the East and the West. The East, with its languor and mysticism, its passivity and endurance, was my mother, and my sire was the West that came thundering across the seas with the Cross and Sword and the Machine. I am of the East, an eager participant in its struggles for liberation from the imperialist yoke. But I also know that the East must awake from its centuried sleep, shape of the lethargy that has bound his limbs, and start moving where destiny awaits. For, I, too, am of the West, and the vigorous peoples of the West have destroyed forever the peace and quiet that once were ours. I can no longer live, being apart from those whose world now trembles to the roar of bomb and cannon shot. For no man and no nation is an island, but a part of the main, there is no longer any East and West – only individuals and nations making those momentous choices that are hinges upon which history resolves. At the vanguard of progress in this part of the world I stand – a forlorn figure in the eyes of some, but not one defeated and lost. For through the thick, interlacing branches of habit and custom above me I have seen the light of the sun, and I know that it is good. I have seen the light of justice and equality and freedom and my heart has been lifted by the vision of democracy, and I shall not rest until my land and my people shall have been blessed by these, beyond the power of any man or nation to subvert or destroy. I am a Filipino, and this is my inheritance. What pledge shall I give that I may prove worthy of my inheritance? I shall give the pledge that has come ringing down the corridors of the centuries, and it shall be compounded of the joyous cries of my Malayan forebears when they first saw the contours of this land loom before their eyes, of the battle cries that have resounded in every field of combat from Mactan to Tirad pass, of the voices of my people when they sing: Land of the Morning,Child of the sun returning…Ne’er shall invaders, trample thy sacred shore. Out of the lush green of these seven thousand isles, out of the heartstrings of sixteen million* people all vibrating to one song, I shall weave the mighty fabric of my pledge. Out of the songs of the farmers at sunrise when they go to labor in the fields; out of the sweat of the hard-bitten pioneers in Mal-ig and Koronadal; out of the silent endurance of stevedores at the piers and the ominous grumbling of peasants in Pampanga; out of the first cries of babies newly born and the lullabies that mothers sing; out of the crashing of gears and the whine of turbines in the factories; out of the crunch of ploughs upturning the earth; out of the limitless patience of teachers in the classrooms and doctors in the clinics; out of the tramp of soldiers marching, I shall make the pattern of my pledge: “I am a Filipino born of freedom and I shall not rest until freedom shall have been added unto my inheritance – for myself and my children’s children – forever.
  21. Guest20587062
    ka banas nmn,gawa nmn po kayo ng tula tungkol sa katapatan,pag gawa at pagiging mabuting anak at student....tnx
  22. Guest20532779
    weeh!!!!!!!! di nga .. mga buwa yun..hhahahhhaha!!!!!!! :p mga buwaon...
  23. Guest20497758
    In Western culture, <b><a href="http://wholesales-wedding-dresses.com">wedding dress</a></b> are usually considered women's and little girls' clothing. The hemline of dresses can be as high as the upper thigh or as low as the ground, depending on the whims of fashion and the modesty or personal taste of the wearer. New 2010 <b><a href="http://wholesales-wedding-dresses.com">wholesale wedding dresses</a></b>wedding gown <b><a href="http://wholesales-wedding-dresses.com/evening-dresses-c-32.html">Evening Dresses</a></b>collections from Essense of Australia and Ella Bridals will be available to view by The American Red Cross
  24. Guest20497631
    Sa Kabataan Isa sa mga salitang napag-aralan natin sa wikang Pilipino ay ang salitang "nabansot." Kapag ang isang bagay raw ay dapat pang lumaki ngunit ito’y tumigil na sa paglaki, ang bagay na ito raw ay nabansot. Marami raw uri ng pagkabansot, ngunit ang pinakamalungkot na uri raw ay ang pagkabansot ng isipan, ng puso, at ng diwa. Ang panahon ng kabataan ay panahon ng paglaki, ngunit ang ating paglaki ay kailangang paglaki at pag-unlad ng ating buong katauhan, hindi lamang ng ating sukat at timbang. Kung ga-poste man ang ating taas at ga-pison man ang ating bigat, ngunit kung ang pag-iisip naman nati’y ga-kulisap lamang, kay pangit na kabansutan. Kung tumangkad man tayong tangkad-kawayan, at bumilog man tayong bilog-tapayan, ngunit kung tayo nama’y tulad ni "Bondying" ay di mapagkatiwalaan—anong laking kakulangan. Kung magkakatawan tayong katawang "Tarzan" at mapatalas ang ating isipang sintalas ng kay Rizal, ngunit kung ang ating kalooban nama’y itim na duwende ng kasamaan—anong kapinsalaan para sa kinabukasan. Kinabukasan. Kabataan, tayo raw ang pag-asa ng Inang Bayan. Tayo raw ang maghahatid sa kanya sa langit ng kasaganaan at karangalan, o hihila sa kanya sa putik ng kahirapan at kahihiyan. Ang panahon ng pagkilos ay ngayon, hindi bukas, hindi sa isang taon. Araw-araw ay tumutuwid tayong palangit o bumabaluktot tayong paputik. Tamang-tama ang sabi ng ating mga ninunong kung ano raw ang kamihasnan ay siyang pagkakatandaan. Huwag nating akalaing makapagpapabaya tayo ng ating pag-aaral ngayon at sa araw ng bukas ay bigla tayong magiging mga dalubhasang magpapaunlad sa bayan. Huwag nating akalaing makapagdaraya tayo ngayon sa ating mga pagsusulit, makakupit sa ating mga magulang at sa mahiwang araw ng bukas makakaya nating balikatin and mabibigat na suliranin ng ating bansa. Huwag nating akalaing makapaglulublob tayo ngayon sa kalaswaan at kahalayan, at sa mahiwagang araw ng bukas bigla tayong magiging ulirang mga magulang. Kabataan, ang tunay na pag-ibig sa bayan, ang tunay na nasyonalismo, ay wala sa tamis ng pangarap, wala rin sa pagpag ng dila. Ang tunay na pag-ibig ay nasa pawis ng gawa.
  25. Guest20364212
    kabataan pag asa ng bayan... true
  26. Guest19998400
    well,4 me "kabatan ay ang pag asa ng bayan" ndi nama lahat ng tao ay "masama" meron naman aq na mabuti,nagi2 masama ang tao dahil kapg narinig ang masama lalong pinapasama,kz masarap gawin ang masama dbi? wag mag alala ang savior ng bayan ay parating na para patunayan na talagang cla ang pag asa ng bayan..........aq un....maghintay ka lamang aq'y darating?????????????
  27. Guest19989304
    ang kabataan ngayon ay POGI tulad ko
  28. Guest19799545
    ang mga kabataan ngayon ay gumgamit na ng droga dahil sa kapabayaan ng ibang mga magulang
  29. Guest17298465
    Kabataan. ang kabataan nga ba ay ang susi sa kaularan o sila ang sumisira sa ating lipunan, nagiging suwail ang mga kabataan ngayon dahil sa kapabayaan ng mga magulang dahil mas inuuna pa nila ang kanilang trabaho kaysa sa kanilang mga anak at hindi man lamang ito mabigyan ng kahit kunting oras o panahon at intensyon kaya ito ay nagiging mga suwail, basag ulo, at masama ang ugali. Sa panahon ngayon ay iba na ang kabataan ang pamilya para sa kanila ay ang kanilang mga kabarakda at kaibigan kaya sila ay nalululong sa masamang bisyo kaya dapat sa mga anak ay kalinga, pag-aaruga, pagmamahal ng isang magulang na nawalan ng oras para sa kanila. hindi masama ang magtrabaho dahil para sa kanila din yun pero hindi bat mas mahalaga ang pamilya at ang hinihinge lamang sayo ay kaunting oras lamang. Sana ay bigyan ninyo kaming mga kabataan para sa ganun ay hindi kame mapunta sa masamang gawain. kabataan para sa bayan.
  30. Guest16724854
    2luYaN nGaNG nw2La aNg kZb!HAng "aNg kAbAtAaN aNg pAG-aZa nG bAyAn"nGuN!T na!Z!P b nt!N m!NzAn QNg bk8 ng!2ng gN2 aNg mGa kAbAtAaN ,o0 pg!2ng sUwA!L nG KaBaTaAn NGuNIT nA!Z!P b nt!N qNg bk8 ng!2ng gN2 aNg mGa kbAtAaN mRh!L aY dh!L r!N z mL1ng pGp2LaK! NG mGa mGuLnG z kn!Lng mGa aNaK...!
  31. Guest16158644
    ako ,tayo ay pilipino wow heavy
  32. Guest16158644
    ako ,tayo ay pilipino wow heavy
  33. Guest15275503
    ang kabataan ngayon ay isang EMO!!!!!
  34. Guest15122854
    maoooo
  35. Guest14921649
    kaabataan pag asa ng bayan? paano natin ito mapapatunayan? kung ang mga itoy walang pakialam sa nangyayari saating bayan. hay kabataan gumising ka.patunayan natin na tayo ang paga sa ng bayan
  36. Guest14585693
    kabataan ba kamo? paga asa ng bayan?????????? para sakin din madami sa kabataan ngayon ay na liligaw ng landas dahil na rin sa kahirapan at sa papaging maluho st dahil narin sa hindi sila na gagabayan ng mga magulang nila o na papabayaan na sila kaya ganun ang nang yayari sa kanila ngayon mas gusto pa nilang gumawa ng masama dahil ang tingin nila sa buhay nila ay patapon na at wala ng pa tutunguhan..
  37. Guest14041975
    Kabataan Pag-asa ng Bayan Marami ngayon ang dumating na sa kanilang pagiging kabataan.Mayroon tayong kasabihan na ang kabataan ay ang pag-asa ng bayan.Pero totoo nga ba ito kung marami na sa kabataan ang naliligaw ng landas.Halimbawa na dito ang mga kalalakihang nalululong sa droga at sa masasamang bisyo at mga kababaihang maagang nagbubuntis.Nandito ang iba't ibang paraan upang matugunan ang ganitong uri ng sitwasyon.Sa tulong na din nating mga kabataan.Una,magkaroon ng mabuting samahan ng pagkakaibigan.Pangalawa,unahin muna ang pag-aaral at mga dapat gawin kaysa unahin pa ang masasamang gawain.At ang pangatlo,magbulay-bulay ng mga bagay-bagay sa inyong paligid lalo na't hingil sa kalayaan,katahimikan at kaunlaran ng bayan.Kaya umaasa ang marami na ang kabataan ang pag-asa ng bayan,ang kabataan din ang nagsisilbing susisa magandang kinabukasan. sa kabataan marami pa rin talagang naliligaw ng landas..pero kung ang lahat ng kabataan ay mayroong magandang mithiin sa buhay siguro mabilis ang pag-unlad ng ating bayan..maganda at naaayon sa mga kabtaan sa ngayon..
  38. Guest13527959
    opo ang kabataan daw ang pag asa na sumira sa bayan jeejeejee
  39. Guest9625082
    Sa Kabataan Isa sa mga salitang napag-aralan natin sa wikang Pilipino ay ang salitang "nabansot." Kapag ang isang bagay raw ay dapat pang lumaki ngunit ito’y tumigil na sa paglaki, ang bagay na ito raw ay nabansot. Marami raw uri ng pagkabansot, ngunit ang pinakamalungkot na uri raw ay ang pagkabansot ng isipan, ng puso, at ng diwa. Ang panahon ng kabataan ay panahon ng paglaki, ngunit ang ating paglaki ay kailangang paglaki at pag-unlad ng ating buong katauhan, hindi lamang ng ating sukat at timbang. Kung ga-poste man ang ating taas at ga-pison man ang ating bigat, ngunit kung ang pag-iisip naman nati’y ga-kulisap lamang, kay pangit na kabansutan. Kung tumangkad man tayong tangkad-kawayan, at bumilog man tayong bilog-tapayan, ngunit kung tayo nama’y tulad ni "Bondying" ay di mapagkatiwalaan—anong laking kakulangan. Kung magkakatawan tayong katawang "Tarzan" at mapatalas ang ating isipang sintalas ng kay Rizal, ngunit kung ang ating kalooban nama’y itim na duwende ng kasamaan—anong kapinsalaan para sa kinabukasan. Kinabukasan. Kabataan, tayo raw ang pag-asa ng Inang Bayan. Tayo raw ang maghahatid sa kanya sa langit ng kasaganaan at karangalan, o hihila sa kanya sa putik ng kahirapan at kahihiyan. Ang panahon ng pagkilos ay ngayon, hindi bukas, hindi sa isang taon. Araw-araw ay tumutuwid tayong palangit o bumabaluktot tayong paputik. Tamang-tama ang sabi ng ating mga ninunong kung ano raw ang kamihasnan ay siyang pagkakatandaan. Huwag nating akalaing makapagpapabaya tayo ng ating pag-aaral ngayon at sa araw ng bukas ay bigla tayong magiging mga dalubhasang magpapaunlad sa bayan. Huwag nating akalaing makapagdaraya tayo ngayon sa ating mga pagsusulit, makakupit sa ating mga magulang at sa mahiwang araw ng bukas makakaya nating balikatin and mabibigat na suliranin ng ating bansa. Huwag nating akalaing makapaglulublob tayo ngayon sa kalaswaan at kahalayan, at sa mahiwagang araw ng bukas bigla tayong magiging ulirang mga magulang. Kabataan, ang tunay na pag-ibig sa bayan, ang tunay na nasyonalismo, ay wala sa tamis ng pangarap, wala rin sa pagpag ng dila. Ang tunay na pag-ibig ay nasa pawis ng gawa.

Question Stats

Latest activity: 2 years ago.
This question has been viewed 25206 times and has 39 answers.

8 People are following this question

Guide 5687joefrenarcisochristelleplanca26kaevin23razhielzhielemelchorasarigumbaehmjaiebuangrosemarieermac

BECOME A GUIDE

Share your knowledge and help people by answering questions.