Question:

Halimbawa ng maikling kuwento tungkol sa pagibig?

by Guest2091  |  earlier

16 LIKES UnLike

Mga halimbawa ng maikling kuwento tungkol sa pagibig? Love ay kung ano ang gumagalaw sa mundo at i nais na mahanap ang ilang mga mabuting maikling kuwento tungkol sa pagibig

 Tags: halimbawa, kuwento, maikling, NG, pagibig, sa, tungkol

   Report

15 ANSWERS

  1. Guest25014100

     alas dos na ng madaling araw........nagmamanyak pa rin boyfriend ko. . . .walang magawa..!gusto maglick siguro!klurki. . .at sigusro, gusto rin nyang e.bbj q sya...waAaa. . .nkkloka!yan nalng nasa isip nya...mga kalokohan. . .gwapo pa nman sana, manyak naman..pero, okie na rin yun, MANYAK din kasi ako!!!!fair lng!hahaha..into ja?????dpugah!pulaw gd mn...sagad hambal nga indi magpulaw, ang ending pulaw mangud..

    gwapo gd migo ko ah. ..hai...wait. . .nagutom ako...

    haha..

    nu namit kan.on mn?????something????????????sticky????or waAaaaa..tawa nalg tayo!

    naku...naku!saya ng bf q ngayon....

    kasi nman...dinala nya pa ako d2 sa bhay nila para manyakan!!!!:D

    hoy??????walang sagot>?????

    law2x...

    waAaaaaaa. . .

    ngayon???????pa.smile2x lng sya...tama kasi ako...

    yan..nagminanyak ramn!!!

     

  2. Guest22884013

    storyaheee!!!!

  3. Guest22864097

     mali ang gnagawa ni efren.. di dpat xia gnun dahil may mga anak xia na umaasa skanya..

       huhuhu ...

  4. Guest22861275

     ?

  5. Guest22738162

     GRABE ..

  6. Guest22700379

     aaaAlas Dos na ng madaling araw ngunit di pa rin naiidlip si Efren. Naka-ilang biling na siya sa higaan at kahit anong pikit ang kanyang gawin, di pa rin siya dalawin ng antok. “Anak ng…!”, painis niyang sinabi sabay balikwas. Tumayo siya at kinapa ng kanyang mga paa ang tsinelas na nilamon ng dilim ng silid. Dahan-dahan siyang tumayo at naglakad palabas ng kuwarto at maingat na pinihit ang seradura ng pinto. Takot siyang gumawa ng ingay at baka magising ang kanyang kasama sa trabaho dito sa Jeddah na si Jonathan. Nang makalabas, dahan-dahan niyang hinila pasara ang pinto at mabilis na tinungo ang kusina. Naglalaro pa rin sa isip niya ang sinabi ng anak ng maka-chat niya ang pamilya niya sa Pilipinas noong hapon na iyon. Kumuha siya ng baso at pinuno iyon ng tubig na malamig at paisip na uminom. “Papa, buti naman at wala kang girlfriend diyan.” Pangungulit kanina ni Ethel, panganay niyang anak. “Bakit naman ako magkaka-girlfriend?”, takang-taka niyang tinanong ang dose anyos na anak. “Wala lang po. Kasi dumating kahapon si Tita Mariel. May nag-text daw po sa kanya at sabi may girlfriend daw si Tito Carlo sa Dubai. Iyak siya ng iyak. Kawawa nga po eh, buti pa si mommy, palaging happy!”, ang mahabang tugon ni Ethel. “Oo naman,” sagot ni Jenny, misis ni Efren ng sumingit ito sa webcam. “Yung bait ng daddy mo na iyan, ako lang sa puso niya.” Palambing na sambit ni Jenny. Nilagok niya ang isang basong tubig habang inaalala ang naging takbo ng usapan nila kanina. Napaupo si Efren sa silya, ipinatong ang baso sa mesa at kinuha ang kanyang wallet. Panandaliang nangiti ng makita ang mga larawan ni Jenny, ni Ethel at ng kapapanganak na bunso na si Emerson na tatlong buwan pa lamang na ipinagbubuntis ni Jenny ng iwan niya ang mga ito. Napawi din ang ngiti ng makita ang isa pang larawan na nakaipit sa pagitin ng mga ID at calling cards. Unti-unti niya itong hinugot at tumambad ang nakatawang kuha nila ni Arlene. Nurse si Arlene sa isang government hospital dito sa Jeddah. Nakilala niya ito ng minsang namasyal sila Arlene, kasama ang kanyang mga katrabaho sa amusement center na pinaglilingkuran ni Efren. Nagkataon na ang isa sa mga kasama ni Efren ay kasintahan ang isang kapuwa nurse ni Arlene at sila ay pinagkilala ng mga ito. Nagpalitan sila ng mga cellphone numbers, hanggang naging text mates at pinunan ng pagpapalitan ng mga mensahe at tawagan ang kanyang pangungulila. Dalaga si Arlene at alam nito na may asawa na si Efren pero madalas iginigiit ng dalaga na magkaibigan lang sila. Walang namagitan sa kanila dahil sa takot nila sa umiiral na batas sa bansa, ngunit sa paglipas ng mga linggo, di na lang pangungulila ang nais punan ni Efren hanggang sa isang araw ay nakatanggap siya tawag sa telepono mula kay Jenny. “Efren, na wrong send ka yata?” ang tanong ni Jenny sa kabilang linya bagamat ramdam ni Efren ang diin sa tinig ng asawa. “Anong na wrong send?” ang tugon niya na may halong kaba. “Tapatin mo ako, may babae ka hano?” at di na napigilan ni Jenny ang mapahagulgol. Biglang nanlumo si Efren, malamang nga ay kay Jenny niya naipadala ang mensahe na para kay Arlene. “Mommy, I’m sorry.” Tanging naisagot ni Efren. “Ok lang,” pasinghap nitong tugon na halatang biglang pinigil ang pag iyak. “Ang mahalaga, ako pa rin ang mahal mo di ba?” “Mommy, sorry talaga….” “Sige na, tumatawag ang panganay mo, baka makita pa niya akong umiiyak.” “Mommy, sorry talaga.” Bigla na lang pinutol ni Jenny ang kanilang usapan sa pagpatay ng cellphone. Ilang araw ang pinalipas bago sila nagkausap sa chat at kaninang hapon nga ang schedule nila ng pakikipag chat, Sabado dahil walang pasok sa eskwela ang kanyang panganay. Ilang text din ang naipadala niya kay Jenny bago sila nag chat na humihingi ng tawad ngunit panay “I love you” lang ang tugon ni Jenny. Ngayon, habang tinitingnan niya ang larawan ni Arlene, nangilid ang luha niya at nag-iisip siya kung paano na niya sasabihin kay Jenny na mas mahal na niya si Arlene.Alas Dos na ng madaling araw ngunit di pa rin naiidlip si Efren. Naka-ilang biling na siya sa higaan at kahit anong pikit ang kanyang gawin, di pa rin siya dalawin ng antok. “Anak ng…!”, painis niyang sinabi sabay balikwas. Tumayo siya at kinapa ng kanyang mga paa ang tsinelas na nilamon ng dilim ng silid. Dahan-dahan siyang tumayo at naglakad palabas ng kuwarto at maingat na pinihit ang seradura ng pinto. Takot siyang gumawa ng ingay at baka magising ang kanyang kasama sa trabaho dito sa Jeddah na si Jonathan. Nang makalabas, dahan-dahan niyang hinila pasara ang pinto at mabilis na tinungo ang kusina. Naglalaro pa rin sa isip niya ang sinabi ng anak ng maka-chat niya ang pamilya niya sa Pilipinas noong hapon na iyon. Kumuha siya ng baso at pinuno iyon ng tubig na malamig at paisip na uminom. “Papa, buti naman at wala kang girlfriend diyan.” Pangungulit kanina ni Ethel, panganay niyang anak. “Bakit naman ako magkaka-girlfriend?”, takang-taka niyang tinanong ang dose anyos na anak. “Wala lang po. Kasi dumating kahapon si Tita Mariel. May nag-text daw po sa kanya at sabi may girlfriend daw si Tito Carlo sa Dubai. Iyak siya ng iyak. Kawawa nga po eh, buti pa si mommy, palaging happy!”, ang mahabang tugon ni Ethel. “Oo naman,” sagot ni Jenny, misis ni Efren ng sumingit ito sa webcam. “Yung bait ng daddy mo na iyan, ako lang sa puso niya.” Palambing na sambit ni Jenny. Nilagok niya ang isang basong tubig habang inaalala ang naging takbo ng usapan nila kanina. Napaupo si Efren sa silya, ipinatong ang baso sa mesa at kinuha ang kanyang wallet. Panandaliang nangiti ng makita ang mga larawan ni Jenny, ni Ethel at ng kapapanganak na bunso na si Emerson na tatlong buwan pa lamang na ipinagbubuntis ni Jenny ng iwan niya ang mga ito. Napawi din ang ngiti ng makita ang isa pang larawan na nakaipit sa pagitin ng mga ID at calling cards. Unti-unti niya itong hinugot at tumambad ang nakatawang kuha nila ni Arlene. Nurse si Arlene sa isang government hospital dito sa Jeddah. Nakilala niya ito ng minsang namasyal sila Arlene, kasama ang kanyang mga katrabaho sa amusement center na pinaglilingkuran ni Efren. Nagkataon na ang isa sa mga kasama ni Efren ay kasintahan ang isang kapuwa nurse ni Arlene at sila ay pinagkilala ng mga ito. Nagpalitan sila ng mga cellphone numbers, hanggang naging text mates at pinunan ng pagpapalitan ng mga mensahe at tawagan ang kanyang pangungulila. Dalaga si Arlene at alam nito na may asawa na si Efren pero madalas iginigiit ng dalaga na magkaibigan lang sila. Walang namagitan sa kanila dahil sa takot nila sa umiiral na batas sa bansa, ngunit sa paglipas ng mga linggo, di na lang pangungulila ang nais punan ni Efren hanggang sa isang araw ay nakatanggap siya tawag sa telepono mula kay Jenny. “Efren, na wrong send ka yata?” ang tanong ni Jenny sa kabilang linya bagamat ramdam ni Efren ang diin sa tinig ng asawa. “Anong na wrong send?” ang tugon niya na may halong kaba. “Tapatin mo ako, may babae ka hano?” at di na napigilan ni Jenny ang mapahagulgol. Biglang nanlumo si Efren, malamang nga ay kay Jenny niya naipadala ang mensahe na para kay Arlene. “Mommy, I’m sorry.” Tanging naisagot ni Efren. “Ok lang,” pasinghap nitong tugon na halatang biglang pinigil ang pag iyak. “Ang mahalaga, ako pa rin ang mahal mo di ba?” “Mommy, sorry talaga….” “Sige na, tumatawag ang panganay mo, baka makita pa niya akong umiiyak.” “Mommy, sorry talaga.” Bigla na lang pinutol ni Jenny ang kanilang usapan sa pagpatay ng cellphone. Ilang araw ang pinalipas bago sila nagkausap sa chat at kaninang hapon nga ang schedule nila ng pakikipag chat, Sabado dahil walang pasok sa eskwela ang kanyang panganay. Ilang text din ang naipadala niya kay Jenny bago sila nag chat na humihingi ng tawad ngunit panay “I love you” lang ang tugon ni Jenny. Ngayon, habang tinitingnan niya ang larawan ni Arlene, nangilid ang luha niya at nag-iisip siya kung paano na niya sasabihin kay Jenny na mas mahal na niya si Arlene.Alas Dos na ng madaling araw ngunit di pa rin naiidlip si Efren. Naka-ilang biling na siya sa higaan at kahit anong pikit ang kanyang gawin, di pa rin siya dalawin ng antok. “Anak ng…!”, painis niyang sinabi sabay balikwas. Tumayo siya at kinapa ng kanyang mga paa ang tsinelas na nilamon ng dilim ng silid. Dahan-dahan siyang tumayo at naglakad palabas ng kuwarto at maingat na pinihit ang seradura ng pinto. Takot siyang gumawa ng ingay at baka magising ang kanyang kasama sa trabaho dito sa Jeddah na si Jonathan. Nang makalabas, dahan-dahan niyang hinila pasara ang pinto at mabilis na tinungo ang kusina. Naglalaro pa rin sa isip niya ang sinabi ng anak ng maka-chat niya ang pamilya niya sa Pilipinas noong hapon na iyon. Kumuha siya ng baso at pinuno iyon ng tubig na malamig at paisip na uminom. “Papa, buti naman at wala kang girlfriend diyan.” Pangungulit kanina ni Ethel, panganay niyang anak. “Bakit naman ako magkaka-girlfriend?”, takang-taka niyang tinanong ang dose anyos na anak. “Wala lang po. Kasi dumating kahapon si Tita Mariel. May nag-text daw po sa kanya at sabi may girlfriend daw si Tito Carlo sa Dubai. Iyak siya ng iyak. Kawawa nga po eh, buti pa si mommy, palaging happy!”, ang mahabang tugon ni Ethel. “Oo naman,” sagot ni Jenny, misis ni Efren ng sumingit ito sa webcam. “Yung bait ng daddy mo na iyan, ako lang sa puso niya.” Palambing na sambit ni Jenny. Nilagok niya ang isang basong tubig habang inaalala ang naging takbo ng usapan nila kanina. Napaupo si Efren sa silya, ipinatong ang baso sa mesa at kinuha ang kanyang wallet. Panandaliang nangiti ng makita ang mga larawan ni Jenny, ni Ethel at ng kapapanganak na bunso na si Emerson na tatlong buwan pa lamang na ipinagbubuntis ni Jenny ng iwan niya ang mga ito. Napawi din ang ngiti ng makita ang isa pang larawan na nakaipit sa pagitin ng mga ID at calling cards. Unti-unti niya itong hinugot at tumambad ang nakatawang kuha nila ni Arlene. Nurse si Arlene sa isang government hospital dito sa Jeddah. Nakilala niya ito ng minsang namasyal sila Arlene, kasama ang kanyang mga katrabaho sa amusement center na pinaglilingkuran ni Efren. Nagkataon na ang isa sa mga kasama ni Efren ay kasintahan ang isang kapuwa nurse ni Arlene at sila ay pinagkilala ng mga ito. Nagpalitan sila ng mga cellphone numbers, hanggang naging text mates at pinunan ng pagpapalitan ng mga mensahe at tawagan ang kanyang pangungulila. Dalaga si Arlene at alam nito na may asawa na si Efren pero madalas iginigiit ng dalaga na magkaibigan lang sila. Walang namagitan sa kanila dahil sa takot nila sa umiiral na batas sa bansa, ngunit sa paglipas ng mga linggo, di na lang pangungulila ang nais punan ni Efren hanggang sa isang araw ay nakatanggap siya tawag sa telepono mula kay Jenny. “Efren, na wrong send ka yata?” ang tanong ni Jenny sa kabilang linya bagamat ramdam ni Efren ang diin sa tinig ng asawa. “Anong na wrong send?” ang tugon niya na may halong kaba. “Tapatin mo ako, may babae ka hano?” at di na napigilan ni Jenny ang mapahagulgol. Biglang nanlumo si Efren, malamang nga ay kay Jenny niya naipadala ang mensahe na para kay Arlene. “Mommy, I’m sorry.” Tanging naisagot ni Efren. “Ok lang,” pasinghap nitong tugon na halatang biglang pinigil ang pag iyak. “Ang mahalaga, ako pa rin ang mahal mo di ba?” “Mommy, sorry talaga….” “Sige na, tumatawag ang panganay mo, baka makita pa niya akong umiiyak.” “Mommy, sorry talaga.” Bigla na lang pinutol ni Jenny ang kanilang usapan sa pagpatay ng cellphone. Ilang araw ang pinalipas bago sila nagkausap sa chat at kaninang hapon nga ang schedule nila ng pakikipag chat, Sabado dahil walang pasok sa eskwela ang kanyang panganay. Ilang text din ang naipadala niya kay Jenny bago sila nag chat na humihingi ng tawad ngunit panay “I love you” lang ang tugon ni Jenny. Ngayon, habang tinitingnan niya ang larawan ni Arlene, nangilid ang luha niya at nag-iisip siya kung paano na niya sasabihin kay Jenny na mas mahal na niya si Arlene.Alas Dos na ng madaling araw ngunit di pa rin naiidlip si Efren. Naka-ilang biling na siya sa higaan at kahit anong pikit ang kanyang gawin, di pa rin siya dalawin ng antok. “Anak ng…!”, painis niyang sinabi sabay balikwas. Tumayo siya at kinapa ng kanyang mga paa ang tsinelas na nilamon ng dilim ng silid. Dahan-dahan siyang tumayo at naglakad palabas ng kuwarto at maingat na pinihit ang seradura ng pinto. Takot siyang gumawa ng ingay at baka magising ang kanyang kasama sa trabaho dito sa Jeddah na si Jonathan. Nang makalabas, dahan-dahan niyang hinila pasara ang pinto at mabilis na tinungo ang kusina. Naglalaro pa rin sa isip niya ang sinabi ng anak ng maka-chat niya ang pamilya niya sa Pilipinas noong hapon na iyon. Kumuha siya ng baso at pinuno iyon ng tubig na malamig at paisip na uminom. “Papa, buti naman at wala kang girlfriend diyan.” Pangungulit kanina ni Ethel, panganay niyang anak. “Bakit naman ako magkaka-girlfriend?”, takang-taka niyang tinanong ang dose anyos na anak. “Wala lang po. Kasi dumating kahapon si Tita Mariel. May nag-text daw po sa kanya at sabi may girlfriend daw si Tito Carlo sa Dubai. Iyak siya ng iyak. Kawawa nga po eh, buti pa si mommy, palaging happy!”, ang mahabang tugon ni Ethel. “Oo naman,” sagot ni Jenny, misis ni Efren ng sumingit ito sa webcam. “Yung bait ng daddy mo na iyan, ako lang sa puso niya.” Palambing na sambit ni Jenny. Nilagok niya ang isang basong tubig habang inaalala ang naging takbo ng usapan nila kanina. Napaupo si Efren sa silya, ipinatong ang baso sa mesa at kinuha ang kanyang wallet. Panandaliang nangiti ng makita ang mga larawan ni Jenny, ni Ethel at ng kapapanganak na bunso na si Emerson na tatlong buwan pa lamang na ipinagbubuntis ni Jenny ng iwan niya ang mga ito. Napawi din ang ngiti ng makita ang isa pang larawan na nakaipit sa pagitin ng mga ID at calling cards. Unti-unti niya itong hinugot at tumambad ang nakatawang kuha nila ni Arlene. Nurse si Arlene sa isang government hospital dito sa Jeddah. Nakilala niya ito ng minsang namasyal sila Arlene, kasama ang kanyang mga katrabaho sa amusement center na pinaglilingkuran ni Efren. Nagkataon na ang isa sa mga kasama ni Efren ay kasintahan ang isang kapuwa nurse ni Arlene at sila ay pinagkilala ng mga ito. Nagpalitan sila ng mga cellphone numbers, hanggang naging text mates at pinunan ng pagpapalitan ng mga mensahe at tawagan ang kanyang pangungulila. Dalaga si Arlene at alam nito na may asawa na si Efren pero madalas iginigiit ng dalaga na magkaibigan lang sila. Walang namagitan sa kanila dahil sa takot nila sa umiiral na batas sa bansa, ngunit sa paglipas ng mga linggo, di na lang pangungulila ang nais punan ni Efren hanggang sa isang araw ay nakatanggap siya tawag sa telepono mula kay Jenny. “Efren, na wrong send ka yata?” ang tanong ni Jenny sa kabilang linya bagamat ramdam ni Efren ang diin sa tinig ng asawa. “Anong na wrong send?” ang tugon niya na may halong kaba. “Tapatin mo ako, may babae ka hano?” at di na napigilan ni Jenny ang mapahagulgol. Biglang nanlumo si Efren, malamang nga ay kay Jenny niya naipadala ang mensahe na para kay Arlene. “Mommy, I’m sorry.” Tanging naisagot ni Efren. “Ok lang,” pasinghap nitong tugon na halatang biglang pinigil ang pag iyak. “Ang mahalaga, ako pa rin ang mahal mo di ba?” “Mommy, sorry talaga….” “Sige na, tumatawag ang panganay mo, baka makita pa niya akong umiiyak.” “Mommy, sorry talaga.” Bigla na lang pinutol ni Jenny ang kanilang usapan sa pagpatay ng cellphone. Ilang araw ang pinalipas bago sila nagkausap sa chat at kaninang hapon nga ang schedule nila ng pakikipag chat, Sabado dahil walang pasok sa eskwela ang kanyang panganay. Ilang text din ang naipadala niya kay Jenny bago sila nag chat na humihingi ng tawad ngunit panay “I love you” lang ang tugon ni Jenny. Ngayon, habang tinitingnan niya ang larawan ni Arlene, nangilid ang luha niya at nag-iisip siya kung paano na niya sasabihin kay Jenny na mas mahal na niya si Arlene.

     

    mga bobobobobo kayu..wala kayung pakialam

  7. Guest22630260

    ang hirap namn kasi sa mga lalaki di makontento ng isa humahanap pa ng maraming babaing masasaktan. may tiwala si Jenny na mahal pa rin ni efren pero ginago lang niya ang tiwala at pagmamahal ni Jenny sa kanya!!! walang hiya si efren............................. 

  8. Guest22617813

    ,preho silang my mali,kc my asawa n nga xa bkit hnyaan p nyang mplpit kay arlene,at gnun din nman c arlene,bkit gnun meron tlgang d mkontento sa isa,,,

  9. Guest22493511

     fgdhdghfdghfghdfghAlas Dos na ng madaling araw ngunit di pa rin naiidlip si Efren. Naka-ilang biling na siya sa higaan at kahit anong pikit ang kanyang gawin, di pa rin siya dalawin ng antok. “Anak ng…!”, painis niyang sinabi sabay balikwas. Tumayo siya at kinapa ng kanyang mga paa ang tsinelas na nilamon ng dilim ng silid. Dahan-dahan siyang tumayo at naglakad palabas ng kuwarto at maingat na pinihit ang seradura ng pinto. Takot siyang gumawa ng ingay at baka magising ang kanyang kasama sa trabaho dito sa Jeddah na si Jonathan. Nang makalabas, dahan-dahan niyang hinila pasara ang pinto at mabilis na tinungo ang kusina. Naglalaro pa rin sa isip niya ang sinabi ng anak ng maka-chat niya ang pamilya niya sa Pilipinas noong hapon na iyon. Kumuha siya ng baso at pinuno iyon ng tubig na malamig at paisip na uminom. “Papa, buti naman at wala kang girlfriend diyan.” Pangungulit kanina ni Ethel, panganay niyang anak. “Bakit naman ako magkaka-girlfriend?”, takang-taka niyang tinanong ang dose anyos na anak. “Wala lang po. Kasi dumating kahapon si Tita Mariel. May nag-text daw po sa kanya at sabi may girlfriend daw si Tito Carlo sa Dubai. Iyak siya ng iyak. Kawawa nga po eh, buti pa si mommy, palaging happy!”, ang mahabang tugon ni Ethel. “Oo naman,” sagot ni Jenny, misis ni Efren ng sumingit ito sa webcam. “Yung bait ng daddy mo na iyan, ako lang sa puso niya.” Palambing na sambit ni Jenny. Nilagok niya ang isang basong tubig habang inaalala ang naging takbo ng usapan nila kanina. Napaupo si Efren sa silya, ipinatong ang baso sa mesa at kinuha ang kanyang wallet. Panandaliang nangiti ng makita ang mga larawan ni Jenny, ni Ethel at ng kapapanganak na bunso na si Emerson na tatlong buwan pa lamang na ipinagbubuntis ni Jenny ng iwan niya ang mga ito. Napawi din ang ngiti ng makita ang isa pang larawan na nakaipit sa pagitin ng mga ID at calling cards. Unti-unti niya itong hinugot at tumambad ang nakatawang kuha nila ni Arlene. Nurse si Arlene sa isang government hospital dito sa Jeddah. Nakilala niya ito ng minsang namasyal sila Arlene, kasama ang kanyang mga katrabaho sa amusement center na pinaglilingkuran ni Efren. Nagkataon na ang isa sa mga kasama ni Efren ay kasintahan ang isang kapuwa nurse ni Arlene at sila ay pinagkilala ng mga ito. Nagpalitan sila ng mga cellphone numbers, hanggang naging text mates at pinunan ng pagpapalitan ng mga mensahe at tawagan ang kanyang pangungulila. Dalaga si Arlene at alam nito na may asawa na si Efren pero madalas iginigiit ng dalaga na magkaibigan lang sila. Walang namagitan sa kanila dahil sa takot nila sa umiiral na batas sa bansa, ngunit sa paglipas ng mga linggo, di na lang pangungulila ang nais punan ni Efren hanggang sa isang araw ay nakatanggap siya tawag sa telepono mula kay Jenny. “Efren, na wrong send ka yata?” ang tanong ni Jenny sa kabilang linya bagamat ramdam ni Efren ang diin sa tinig ng asawa. “Anong na wrong send?” ang tugon niya na may halong kaba. “Tapatin mo ako, may babae ka hano?” at di na napigilan ni Jenny ang mapahagulgol. Biglang nanlumo si Efren, malamang nga ay kay Jenny niya naipadala ang mensahe na para kay Arlene. “Mommy, I’m sorry.” Tanging naisagot ni Efren. “Ok lang,” pasinghap nitong tugon na halatang biglang pinigil ang pag iyak. “Ang mahalaga, ako pa rin ang mahal mo di ba?” “Mommy, sorry talaga….” “Sige na, tumatawag ang panganay mo, baka makita pa niya akong umiiyak.” “Mommy, sorry talaga.” Bigla na lang pinutol ni Jenny ang kanilang usapan sa pagpatay ng cellphone. Ilang araw ang pinalipas bago sila nagkausap sa chat at kaninang hapon nga ang schedule nila ng pakikipag chat, Sabado dahil walang pasok sa eskwela ang kanyang panganay. Ilang text din ang naipadala niya kay Jenny bago sila nag chat na humihingi ng tawad ngunit panay “I love you” lang ang tugon ni Jenny. Ngayon, habang tinitingnan niya ang larawan ni Arlene, nangilid ang luha niya at nag-iisip siya kung paano na niya sasabihin kay Jenny na mas mahal na niya si Arlene

  10. Guest22446137

     anung title ng kwentong yan guest16279500?

  11. Guest22442205

    ..ang gulo nmn ni guy..pero, nangyayari din nman iyon sa tunay na buhay...pero masasabi ko lng si arlene ang my ksalanan nun, ksi alam n niya na may asawa si guy...lumapit prin sya dito, and the worst pinatulan nya...

  12. Guest22372551

     Hinde kailangan sabihin na mas mahal niya si Arlene kaysa kay Jenny. Kay Efren na lang yon at gawin niya ang responsibilidad niya sa dalawa total tanggap naman ni Arlene ang sitwasyon ni Efren. Ang importante na mapakita niya ang pagmamahal sa dalawa.

  13. Guest22344317

    di dapat un ang ginawa niya mali iyon tanga!!!gago!tang ina!

  14. Guest21056049
    Salamat sa sagot....
  15. Guest16279500
    Alas Dos na ng madaling araw ngunit di pa rin naiidlip si Efren. Naka-ilang biling na siya sa higaan at kahit anong pikit ang kanyang gawin, di pa rin siya dalawin ng antok. “Anak ng…!”, painis niyang sinabi sabay balikwas. Tumayo siya at kinapa ng kanyang mga paa ang tsinelas na nilamon ng dilim ng silid. Dahan-dahan siyang tumayo at naglakad palabas ng kuwarto at maingat na pinihit ang seradura ng pinto. Takot siyang gumawa ng ingay at baka magising ang kanyang kasama sa trabaho dito sa Jeddah na si Jonathan. Nang makalabas, dahan-dahan niyang hinila pasara ang pinto at mabilis na tinungo ang kusina. Naglalaro pa rin sa isip niya ang sinabi ng anak ng maka-chat niya ang pamilya niya sa Pilipinas noong hapon na iyon. Kumuha siya ng baso at pinuno iyon ng tubig na malamig at paisip na uminom. “Papa, buti naman at wala kang girlfriend diyan.” Pangungulit kanina ni Ethel, panganay niyang anak. “Bakit naman ako magkaka-girlfriend?”, takang-taka niyang tinanong ang dose anyos na anak. “Wala lang po. Kasi dumating kahapon si Tita Mariel. May nag-text daw po sa kanya at sabi may girlfriend daw si Tito Carlo sa Dubai. Iyak siya ng iyak. Kawawa nga po eh, buti pa si mommy, palaging happy!”, ang mahabang tugon ni Ethel. “Oo naman,” sagot ni Jenny, misis ni Efren ng sumingit ito sa webcam. “Yung bait ng daddy mo na iyan, ako lang sa puso niya.” Palambing na sambit ni Jenny. Nilagok niya ang isang basong tubig habang inaalala ang naging takbo ng usapan nila kanina. Napaupo si Efren sa silya, ipinatong ang baso sa mesa at kinuha ang kanyang wallet. Panandaliang nangiti ng makita ang mga larawan ni Jenny, ni Ethel at ng kapapanganak na bunso na si Emerson na tatlong buwan pa lamang na ipinagbubuntis ni Jenny ng iwan niya ang mga ito. Napawi din ang ngiti ng makita ang isa pang larawan na nakaipit sa pagitin ng mga ID at calling cards. Unti-unti niya itong hinugot at tumambad ang nakatawang kuha nila ni Arlene. Nurse si Arlene sa isang government hospital dito sa Jeddah. Nakilala niya ito ng minsang namasyal sila Arlene, kasama ang kanyang mga katrabaho sa amusement center na pinaglilingkuran ni Efren. Nagkataon na ang isa sa mga kasama ni Efren ay kasintahan ang isang kapuwa nurse ni Arlene at sila ay pinagkilala ng mga ito. Nagpalitan sila ng mga cellphone numbers, hanggang naging text mates at pinunan ng pagpapalitan ng mga mensahe at tawagan ang kanyang pangungulila. Dalaga si Arlene at alam nito na may asawa na si Efren pero madalas iginigiit ng dalaga na magkaibigan lang sila. Walang namagitan sa kanila dahil sa takot nila sa umiiral na batas sa bansa, ngunit sa paglipas ng mga linggo, di na lang pangungulila ang nais punan ni Efren hanggang sa isang araw ay nakatanggap siya tawag sa telepono mula kay Jenny. “Efren, na wrong send ka yata?” ang tanong ni Jenny sa kabilang linya bagamat ramdam ni Efren ang diin sa tinig ng asawa. “Anong na wrong send?” ang tugon niya na may halong kaba. “Tapatin mo ako, may babae ka hano?” at di na napigilan ni Jenny ang mapahagulgol. Biglang nanlumo si Efren, malamang nga ay kay Jenny niya naipadala ang mensahe na para kay Arlene. “Mommy, I’m sorry.” Tanging naisagot ni Efren. “Ok lang,” pasinghap nitong tugon na halatang biglang pinigil ang pag iyak. “Ang mahalaga, ako pa rin ang mahal mo di ba?” “Mommy, sorry talaga….” “Sige na, tumatawag ang panganay mo, baka makita pa niya akong umiiyak.” “Mommy, sorry talaga.” Bigla na lang pinutol ni Jenny ang kanilang usapan sa pagpatay ng cellphone. Ilang araw ang pinalipas bago sila nagkausap sa chat at kaninang hapon nga ang schedule nila ng pakikipag chat, Sabado dahil walang pasok sa eskwela ang kanyang panganay. Ilang text din ang naipadala niya kay Jenny bago sila nag chat na humihingi ng tawad ngunit panay “I love you” lang ang tugon ni Jenny. Ngayon, habang tinitingnan niya ang larawan ni Arlene, nangilid ang luha niya at nag-iisip siya kung paano na niya sasabihin kay Jenny na mas mahal na niya si Arlene.

Question Stats

Latest activity: 2 years, 8 month(s) ago.
This question has been viewed 14124 times and has 15 answers.

2 People are following this question

marygracedefensormathrix01

BECOME A GUIDE

Share your knowledge and help people by answering questions.