Question:

Buod ng kwento ni mabuti ni Genoveva Edroza Matute?

by Guest3357  |  earlier

21 LIKES UnLike

Buod ng kwento ni mabuti ni Genoveva Edroza Matute? i mean Genoveva ay tunay popular datapuwa't ako mangilangan a mabuti buod pagayon ako maaari ihambing ito sa kung ano ako ay dumating hanggang sa bago ang pagtatanghal na ito.

 Tags: buod, edroza, genoveva, kwento, mabuti, matute, NG, ni

   Report
Answer The Question I've Same Question Too

87 ANSWERS

Sort By: Date  |  Rating
  1. lsly19

     http://qr.net/fly3

     
    ? DOWNLOAD L?NK
     
    ? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?? ?
     
    ??????????????????????????
     
     
    ??????????????????????????
     
    ???????????DOWNLOAD L?NK
    ???????????D?RECT L?NK
     
     
    ???????????S?NGLE L?NK
    ???????????NO PASSWORD
    ???????????ENJOYY 
     

  2. Guest24760795

    ==== http://www.newflybuy.com ====
    top Nike air Jordan shoes33$,Air Force 1 33$, Nike dunks SB shoe,Nike Shox shoe. Wholesale Cheap Nike shoes with discount jersey, High quality T-shirts,ED hardy t-shirts,ED Hardy hoodies,ED hardy shoes,ED hardy Jeans,Evisu shoes,GUCCI shoes,LV Handbag,Chanel Handbag

    Nike shox(R4,NZ,OZ,TL1,TL2,TL3) $33

    Handbags(Coach lv fendi d&g) $35

    Tshirts (Polo ,ed hardy,lacoste) $13

    Jean(True Religion,ed hardy,coogi) $30

    Sunglasses(Oakey,coach,gucci,Armaini) $15
    N
    ew era cap $16
    ==== http://www.newflybuy.com ====
    ==== http://www.newflybuy.com ====

    Bikini (Ed hardy,polo) $18
    ==== http://www.newflybuy.com ====

     

  3. Guest24000100

     pasalamat na lang kayo na meron kahit hindi buod, kaysa wala dba?

  4. Guest23905942

    ...magpasalamat nlng kyo sa gumawa ng BUOD, bkt may ngawa b kyo pra i-POST d2?? kung wla kyong mgawang mbuti ibig sabihin wla kyong KWENTA...!! peace out

     

  5. Guest23098531

    <p><br /> Ang kwento ni Mabuti ay tumutukoy sa mabait, may malungkot na buhay at pangkaraniwan na guro ng manunulat.Tinawag ang guro niya na Mabuti dahil sa tuwing mag sasalita ito'y madalas na mabanggit ang salitang &quot;mabuti&quot;, at dahil narin sa kanyang kabutihan sa kanyang mga mag aaral.Si Mabuti ay hindi masyadong napapansin ng mga mag aaral niya, pero ang manunulat ng kwentong ito ang tunay na nakapagpahalaga sa galing niya sa pagtuturo.Nasabing si Mabuti ay mayroong malungkot na buhay dahil namumuhay siya kasama lamang ang kanyang anak na babae at mag aanim na taon pa lamang, marahil nahihirapan si Mabuti sa kanyang buhay kaya madalas siyang nasa isang tagong silid na pinuntahan din ng isang mag-aaral doon ay umiiyak siya at naglalabas ng kanyang mga nararamdamang lungkot ganun din naman ang ginagawa ng mag-aaral doon sabay silang umiiyak.Hindi nababanggit ni Mabuti kung nasaan ang ama ng kanyang anak.Ang palagi lamang niyang naikukwento ay tungkol sa kanyang anak na babae at sa pangarap niyang maging isang doktora ang kanyang anak na katulad pala ng kanyang ama na isang doktor din.Sa mga sandali ding iyon ay kinausap ni Mabuti ang mag-aaral at ito ang kanyang sinabi: &quot;Mabuti...mabuti gaya ng kasabihang ito - iyon lamang nakararanas ng mga lihim na kalungkutan ang maaring makakilala ng mga lihim na kaligayhan.&quot; nang marinig iyon ng mag-aaral hindi na niya makalimutan at naisip niyang mahalaga ang sinabing iyon ni Mabuti doon ay natiyak niya na hindi para sa kanya ang pangungusap na iyon kundi nadama niyang siya at si Mabuti ay iisa, dahil parehas silang nakaranas ng lihim na kalungkutan at nakakilala ng mga lihim na kaligayahan.<br /> &nbsp;</p>

  6. Guest23098531


    Ang kwento ni Mabuti ay tumutukoy sa mabait, may malungkot na buhay at pangkaraniwan na guro ng manunulat.Tinawag ang guro niya na Mabuti dahil sa tuwing mag sasalita ito'y madalas na mabanggit ang salitang "mabuti", at dahil narin sa kanyang kabutihan sa kanyang mga mag aaral.Si Mabuti ay hindi masyadong napapansin ng mga mag aaral niya, pero ang manunulat ng kwentong ito ang tunay na nakapagpahalaga sa galing niya sa pagtuturo.Nasabing si Mabuti ay mayroong malungkot na buhay dahil namumuhay siya kasama lamang ang kanyang anak na babae at mag aanim na taon pa lamang, marahil nahihirapan si Mabuti sa kanyang buhay kaya madalas siyang nasa isang tagong silid na pinuntahan din ng isang mag-aaral doon ay umiiyak siya at naglalabas ng kanyang mga nararamdamang lungkot ganun din naman ang ginagawa ng mag-aaral doon sabay silang umiiyak.Hindi nababanggit ni Mabuti kung nasaan ang ama ng kanyang anak.Ang palagi lamang niyang naikukwento ay tungkol sa kanyang anak na babae at sa pangarap niyang maging isang doktora ang kanyang anak na katulad pala ng kanyang ama na isang doktor din.Sa mga sandali ding iyon ay kinausap ni Mabuti ang mag-aaral at ito ang kanyang sinabi: "Mabuti...mabuti gaya ng kasabihang ito - iyon lamang nakararanas ng mga lihim na kalungkutan ang maaring makakilala ng mga lihim na kaligayhan." nang marinig iyon ng mag-aaral hindi na niya makalimutan at naisip niyang mahalaga ang sinabing iyon ni Mabuti doon ay natiyak niya na hindi para sa kanya ang pangungusap na iyon kundi nadama niyang siya at si Mabuti ay iisa, dahil parehas silang nakaranas ng lihim na kalungkutan at nakakilala ng mga lihim na kaligayahan.
     

  7. Guest22892115

    HAY NAKU... puro lang kayo sat-sat... mabuti na nga na may ng provide ng buod eh kahit papano. ang mga taong galit dyan ay mga taong walang pinag-aralan...

  8. Guest22779110

     anong klaseng kritisismo ang maaaring gamitin sa maikling kwentong ito?

  9. Guest22765621
    1.  wag kayo ganyan...............
  10. Guest22714909

    walang kwentang buod ......

     

  11. Guest22667369

     tahahahaha .. daming buod , anu kaya pipiliin ko hahahah .. 

  12. Guest22612930

    grabe nmn mga tao dito...

    remember one thing, kaya nga maraming sites at libro eh. dahil hindi lahat talga ng sites ay RELIABLE.

    at least the owner tried to answer your questions. nakakahiya naman ang mga posts dito.

    yung nabasa kong isa, yun ang buong kwento at may nakita din akong magandang pagbubuod.

    this is NICE.... ^^

    thanx a lot....

  13. Guest22603505

    Ang kwentong ito ay tungkol sa isang estudyante at isang guro na may mabigat na problema sa pamilya ngunit may magandang pananaw sa buhay. Ang kwento ay nagsimula sa silid-aklatan ng kanilang paaralan. Sa isang sulok nito ay naroon ang isang estudyanteng umiiyak dahil sa isang hindi kalalimang bagay ‘di gaya ng sa kanyang guro. Nang makita ng guro ang estudyanteng nasabi, sinabi rin nitong siya ay iiyak dahil sa isang mabigat na suliranin sa kanyang buhay. Sila ay naging malapit. Ang suliranin palang ito ay tungkol sa kanyang pamilya: ang kanyang anak at asawa. Ngunit, sa kabila ng suliraning ito, siya ay nanatiling positibo. Sa kanyang pagiging guro, madalas niyang sabihin ang salitang mabuti sa bawat kataga kaya ang kwentong ito’y naging “kwento ni Mabuti”.

     

  14. Guest22555238

    (",)

  15. Guest22494570

     aww, sakit naman magsalita ng mga iyan, no one is perfect. buti nga nagshare pa sila ng knowledge nila eh, kaya nga madaming source eh, what's the use of your brain??? bakit hindi na lang kayo ang magbuod tutal feeling nio naman perpekto kayo dba???? kanya kanya naman kasi ang paraang ng pagbubuod ng mga tao eh.

  16. Guest22491298

    ahh bkit naman yung mga iba ay nagmumura di tama yun kasalanan yun eh tame yung isa wla kanaman magagawa sa pagmumura  ,,,,kahit di alam ang itsura moh malalaman naman nila sa pananalita ninyo....at alam ng DIYOS ang cnasav natin lantad man o hindi wlang maitatago sa ating DIYOS >>>>

     

     

  17. Guest22469292

      bt kayo gnun ??

     

      buti nga me ngtyagang magsgot pra ung iba me reference e.. 

     

    hayys

  18. Guest22448032

     salamat dun sa gumawa ng buod.....thank you talaga..(^_^)

  19. Guest22130571

     Salamats. :D

     

  20. Guest22105343

    Ang kwento ni Mabuti ay tumutukoy sa mabait, may malungkot na buhay at pangkaraniwan na guro ng manunulat.Tinawag ang guro niya na Mabuti dahil sa tuwing mag sasalita ito'y madalas na mabanggit ang salitang "mabuti", at dahil narin sa kanyang kabutihan sa kanyang mga mag aaral.Si Mabuti ay hindi masyadong napapansin ng mga mag aaral niya, pero ang manunulat ng kwentong ito ang tunay na nakapagpahalaga sa galing niya sa pagtuturo.Nasabing si Mabuti ay mayroong malungkot na buhay dahil namumuhay siya kasama lamang ang kanyang anak na babae at mag aanim na taon pa lamang, marahil nahihirapan si Mabuti sa kanyang buhay kaya madalas siyang nasa isang tagong silid na pinuntahan din ng isang mag-aaral doon ay umiiyak siya at naglalabas ng kanyang mga nararamdamang lungkot ganun din naman ang ginagawa ng mag-aaral doon sabay silang umiiyak.Hindi nababanggit ni Mabuti kung nasaan ang ama ng kanyang anak.Ang palagi lamang niyang naikukwento ay tungkol sa kanyang anak na babae at sa pangarap niyang maging isang doktora ang kanyang anak na katulad pala ng kanyang ama na isang doktor din.Sa mga sandali ding iyon ay kinausap ni Mabuti ang mag-aaral at ito ang kanyang sinabi: "Mabuti...mabuti gaya ng kasabihang ito - iyon lamang nakararanas ng mga lihim na kalungkutan ang maaring makakilala ng mga lihim na kaligayhan." nang marinig iyon ng mag-aaral hindi na niya makalimutan at naisip niyang mahalaga ang sinabing iyon ni Mabuti doon ay natiyak niya na hindi para sa kanya ang pangungusap na iyon kundi nadama niyang siya at si Mabuti ay iisa, dahil parehas silang nakaranas ng lihim na kalungkutan at nakakilala ng mga lihim na kaligayahan.

     

  21. Guest21955825

    anu b yan,buti nga xa may nagawa.eh kau mura ng mura,may npupuntahan b yang pagmumura nyo???may mga tao kyng nsasaktan pag minumura nyo 2..kung kau kya murahin,edi msasaktan kau,intindihin nyo kc ung feelings ng iba,tpus sasabhan nyu p ng wlang kwenta,anu b ang wlng kwenta???ung GAWA nya o ung MURA nyo???

     

  22. Guest21945387

    hmm. . .gumawa po ako ng buod nito sana ok na sa inyo. . .

    Ang kwento ni Mabuti ay tumutukoy sa mabait, may malungkot na buhay at pangkaraniwan na guro ng manunulat.Tinawag ang guro niya na Mabuti dahil sa tuwing mag sasalita ito'y madalas na mabanggit ang salitang "mabuti", at dahil narin sa kanyang kabutihan sa kanyang mga mag aaral.Si Mabuti ay hindi masyadong napapansin ng mga mag aaral niya, pero ang manunulat ng kwentong ito ang tunay na nakapagpahalaga sa galing niya sa pagtuturo.Nasabing si Mabuti ay mayroong malungkot na buhay dahil namumuhay siya kasama lamang ang kanyang anak na babae at mag aanim na taon pa lamang, marahil nahihirapan si Mabuti sa kanyang buhay kaya madalas siyang nasa isang tagong silid na palagi rin pinupuntahan ng manunulat doon ay umiiyak siya at naglalabas ng kanyang mga nararamdamang lungkot ganun din naman ang ginagawa ng manunulat doon sabay silang umiiyak.Hindi nababanggit ni Mabuti kung nasaan ang ama ng kanyang anak.Ang palagi lamang niyang naikukwento ay tungkol sa kanyang anak na babae at sa pangarap niyang maging isang doktora ang kanyang anak na katulad pala ng kanyang ama na isang doktor din.Sa tuwing ang pinag uusapan ng mag aaral ni Mabuti ang kanyang pamilya napapaluha ito.Sa mga sandali ding iyon ay kinausap ni Mabuti ang manunulat at ito ang kanyang sinabi: "Mabuti...mabuti gaya ng kasabihang ito - iyon lamang nakararanas ng mga lihim na kalungkutan ang maaring makakilala ng mga lihim na kaligayhan." nang marinig iyon ng manunulat hindi na niya makalimutan at naisip niyang mahalaga ang sinabing iyon ni Mabuti doon ay natiyak niya na hindi para sa kanya ang pangungusap na iyon kundi nadama niyang siya at si Mabuti ay iisa, dahil parehas silang nakaranas ng lihim na kalungkutan at nakakilala ng mga lihim na kaligayahan.

    wakas ! hmp. . .sana po nakatulong if may kulang iedit nyo nalarn po . . . ^^ and p**i review baka po kasi mei mali na spelling. . .nytesz2 po xa lahat

  23. Guest21945063

    -- hmpneszsesz pare pareahas larn...... yan na po vah talaga un buod??????????????mukhang buong story yata yan ei??? haysz naman !

  24. Guest21768401

    ...hai naku...kau na nga lng ang nagtatanong kau pa ang galit....

     

  25. Guest21725677

    basahin niyo kasi ang kwento ....mga tamad

  26. Guest21661755

    are there other stories related to failure??

  27. Guest20870797
    Guest20288540!!Mas p**a ka kung di mo rin alam sasagutin tanong pangubos ka lang ng oras at parang naman alam mo itsura namin
  28. Guest20612356
    this has bin the most untrustble site iv ever visited.. i pity the maker.. very unreliable.
  29. Guest20288540
    p**a kaung laat. . mga walang kwenta!!muka kayung pusang sinagasaan sa kalye. . cno bang gago n nagbkas ng inyong banga!!!
  30. Guest20275069
    bakit pinangalanang mabuti ang kwento?
  31. Guest20259031
    putress kau buod ang hinahanap q
  32. Guest20242599
    aw
  33. Guest20214085
    takteng yan.. ang baho nio...
  34. Guest20150888
    hai buod baun mga wala kayung kwenta gagu nyo
  35. Guest20100899
    wala na mang buod!,, wasting time!.. xana naman may tumulong,, :(( seriously..
  36. Guest20100548
    anong mahigat na pagsubok sa buhay ang iyong nalagpasan?
  37. Guest20058901
    d**n buod ba to..?
  38. Guest20015131
    ano ang pagkakamali ni mabuti?
  39. Guest19990016
    boud poh ang hinahanap di buong story
  40. Guest19975165
    this site is not for foolishness.! nagtatanong kasi di alam sagutin naman sana ng seryoso
  41. Guest19933698
    katangian na hindi maintindihan
  42. Guest19927007
    haixt anuh b yan .. wala ng makitang maayos na search .. kabwiset .. dami time nauubos sa ganito ..
  43. Guest19927007
    haixt anuh b yan .. wala ng makitang maayos na search .. kabwiset .. dami time nauubos sa ganito ..
  44. Guest19872855
    tr7y76t7r7i8y7855yht8y5
  45. Guest19795942
    mga tauhan,pnimula,saglit na kasiglahan,suliranin/tunggalian,kasuldulan,kakalasan,wakas
  46. Guest19725250
    sus puro kau mura ehh ala din kau nagagawa.. bakit pag ng mura b kau makikita nyo ung hinahanap nyo? di ba hindi.. kaya nga tau may mga public libraries eh.. pareho lng din ung nasa taas nung nasa libro ko e..... haiixxtt..
  47. Guest19725250
    sus puro kau mura ehh ala din kau nagagawa.. bakit pag ng mura b kau makikita nyo ung hinahanap nyo? di ba hindi.. kaya nga tau may mga public libraries eh.. pareho lng din ung nasa taas nung nasa libro ko e..... haiixxtt..
  48. Guest19725250
    sus puro kau mura ehh ala din kau nagagawa.. bakit pag ng mura b kau makikita nyo ung hinahanap nyo? di ba hindi.. kaya nga tau may mga public libraries eh.. pareho lng din ung nasa taas nung nasa libro ko e..... haiixxtt..
  49. Guest19706708
    anu po b ung buod nung Kwento ni Mabuti?!?!? puro mga mahahaba po ung mga nakalgy dyan weh..dba po pag sinabing BUOD, PINAIKLI UNG KWENTO NGUNIT NAANDOON N PO UNG MGA MAHAHALAGANG DETALYE?!?! -_-'
  50. Guest18740217
    ...bakit hindi sa bahay ( tinutuluyan o tahanan kaya? ) ni Mabuti ibinurol ang ama ng kanyang anak? Other-woman ba si Mabuti? Sa fil-culture kasi, sa tunay na asawa ibinuburol ang asawa kahit hiwalay na ito?
  51. Guest17499157
    p**a., aLah nmAn., buod ehH., gAgo., pL?Ah., gumawa., ni2., ehH.,
  52. Guest17454740
    wlang kwenta!!!!!!!!!!!!!
  53. Guest16932563
    dami nag post... ala naman ang buod... hays non sense...
  54. Guest16924285
    tanga bobo nakakaasar mga bobo gumawa ne2!
  55. Guest15805539
    ang bahu uLOL
  56. Guest15638482
    Xiet...............Tanga Tanga Tanga............. Tang Ina 2!!!!!! Makainis Google at yahoo Wla\y Pulos Kung anu anung binibigay di naman yun hinahanap ku Xiet talaga!!!!!
  57. Guest15601311
    ni Genoveva Edroza-Matute Hindi ko siya nakikita ngayon. Ngunit sinasabi nilang naroroon pa siya sa dating pinagtuturuan, sa walang pintang paaralang una kong kinakitaan ng sa kanya. Sa isa sa mga lumang silid sa ikalawang palapag, sa itaas ng lumang hagdang umiingit sa bawat hakbang, doon sa kung manunungaw ay matatanaw ang maitim na tubig ng isang estero. Naroon pa siya't nagtuturo ng mga kaalamang pang-aklat, at bumubuhay ng isang uri ng karunungang sa kanya ko lamang natutuhan. Lagi ko siyang inuugnay sa kariktan ng buhay. Saan man sa kagandahan; sa tanawin, sa isang isipan o sa isang tunog kaya, nakikita ko siya at ako'y lumiligaya. Ngunit walang anumang maganda sa kanyang anyo… at sa kanyang buhay… Siya ay isa sa mga pangkaraniwang guro noon. Walang sinumang nag-ukol sa kanya ng pansin. Mula sa pananamit hanggang sa paraan ng pagdadala niya ng mga pananagutan sa paaralan, walang masasabing anumang pangkaraniwan sa kanya. Siya'y tinatawag naming lahat na si Mabuti kung siya'y nakatalikod. Ang salitang iyon ang simula ng halos lahat ng kanyang pagsasalita. Iyon ang mga pumalit sa mga salitang hindi niya maalala kung minsan, at nagiging pamuno sa mga sandaling pag-aalanganin. Sa isang paraangalirip, iyon ay nagging salaminan ng uri ng paniniwala sa buhay. "Mabuti," ang sasabihin niya,"… ngayo'y magsisimula tayo sa araling ito. Mabuti nama't umabot tayo nsa bahaging to… Mabuti…Mabuti!" Hindi ako kailanman magtatapat sa kanya ng anuman kung di lamang nahuli niya akonginsangt lumuluha nang hapong iyon'y iniluha ng bata kong puso ang pambata ring suliranin Noo'y magtatakipsilim na at maliban sa pabugsu=bugsong hiyawan ng mga nagsisipanood sa pagsasanay ng mga manlalaro ng paaralan, ang buong paligid ay tahimik na. Sa isang tagong sulok ng silid-aklatan,pinilit kong lutasin ang aking suliranin sa pagluha. Doon niya ako natagpuan. "Mabuti't may tao pala rito," wika niyang ikinukubli ang pag-aagam-agam sa narinig. "Tila may suliranin mabuti sana kung makakatulong ako." Ibig kong tumakas sa kanya at huwag nang bumalik pa kailanman. Sa bata kong isipan, ay ibinilang kong kahihiyan at kababaan ang pagkikita pa naming muli sa hinaharap, pagkikitang magbabalik sa gunita ng hapong iyon. Ngunit, hindi ako makakilos sa sinabi niya pagkatapos. Napatda ako na napaupong bigla sa katapat na luklukan. "Hindi ko alam na may tao rito"…..naparito ako upang umiyak din." Hindi ako nakapangusap sa katapatang naulinig ko sa kanyang tinig. Nakababa ang kanyang paningin sa aking kandungan. Maya-maya pa'y nakita ko ang bahagyang ngiti sa kanyang labi. Tinanganan niya ang aking mga kamay at narinig ko na lamang ang tinig sa pagtatapat sa suliraning sa palagay ko noo'y siyang pinakamabigat. Nakinig siya sa akin, at ngayon, sa paglingon ko sa pangyayaring iyo'y nagtataka ako kung paanong napigil niya ang paghalakhak sa gayong kamusmos na bagay. Ngunit siya'y nakinig nang buong pagkaunawa, at alam ko na ang pagmamalasakit niya'y tunay na matapat. Lumabas kaming magkasabay sa paaralan. Ang panukalang naghihiwalay sa amin ay natatanaw na nng bigla kong makaalala. "Siyanga pala, Ma'am, kayo? Kayo nga pala? Ano ho iyong ipinunta niyo sa sulok na iyon na…iniiyakan ko?" Tumawa siya ng marahan at inulit ang mga salitang iyon; "ang sulok na iyon na . . . iniiyakan natin. . . nating dalawa." Nawala ang marahang halakhak sa kanyang tinig:"sanay'y masabi ko sa iyo, ngunit…ang suliranin. .kailanman. Ang ibig kong sabihin ay . . maging higit na mabuti sana sa iyo ang. . .buhay." Si Mabuti'y nagging isang bagong nilikha sa akin mula nang araw na iyon. Sa pagsasalita niya mula sa hapag, pagtatanong, sumagot, sa pagngiti niyang mabagal at mahihiyain niyang mga ngiti sa amin, sa paglkalim ng kunot sa noo niya sa kanyang pagkayamot, naririnig kong muli ang mga yabag na palapit sa sulok na iyon ng silid-aklatan. Ang sulok na iyon,.. "Iniiyakan natin," ang sinabi niya nang hapong iyon. At habang tumataginting sa silid naming ang kanyang tinig sa pagtuturo'y hinuhulaan ko ang dahilan o mga dahilan ng pagtungo niya sa sulok na iyon ng silid-aklatan. Hinuhulaan ko kuing nagtutungo pa siya roon, sa aming sulok na iyong. . .aming dalawa…. At sapagkat natuklasan ko ang katotohanang iyon tungkol sa kanya, nagsimula akong magmasid, maghintay ng mga bakas ng kapaitan sa kanyang mga sinsabi. Ngunit, sa tuwina, kasyahan, pananalig, pag-asa ang taglay niya sa aming silid-aralan. Pinuno nya ng maririkit na guni-guni an gaming isipan at ng mga tunog ang aming mga pandinig at natutuhan naming unti-unti ang kagandahan ng buhay. Bawat aralin naming sa panitikan ay nagging isang pagtighaw sa kauhawan naming sa kagandahan at ako'y humanga. Wala iyon bdoon kanina, ang masasabi ko sa aking sarili pagkatapos na maipadama niya sa amin ang kagandahan ng buhay sa aming aralin. At hindi nagging akin ang pagtuklas na ito sa kariktan kundi pagkatapos lamang ng pangyayaring iyon sa silid-aklatan. Ang pananalig niya sa kalooban ng Maykapal, sa sangkatauhan, sa lahat na, isa sa mga pinakamatibay na aking nakilala. Nakasasaling ng damdamin. Marahil, ang pananalig niyang iyon ang nagpakita sa kanya ng kagandahan sa mga bagay na kiaraniwan na lamang sa amin ay walang kabuluhan. Hindi siya bumabanggit ng anuman tungkol sa kanyang sarili sa buonmg panahon ng pag-aaral naming sa kanya, Ngunit bumabanggit siya tungkol sa kanyang anak na babae, sa tangi niyang anak.. .nang paulit-ulit. Hindi rin siya bumabanggit sa amin kailanman tungkol sa ama ng batang iyon. Ngunit, dalawa sa mga kamag-aral naming ang nakababatid na siya'y hindi balo. Walang pag-aalinlangan ang lahat ng bagay at pangarap niyang maririkit ay nakapaligid sa batang iyon. Isinalaysay niya sa amin ang katabilan niyon. Ang paglaki ng mga pangarap niyon, ang nabubuong layunin niyon niyang baka siya ay hindi umabot sa matatayog na pangarap ng kanyang anak. Maliban sa iilan sa aming pangkat, paulit-ulit niyang pagbanggit sa kanyang anak ay iisa lamang sa mga bagay na "pinagtitiisang" pakinggan sapagkat walang paraang maiwasan iyon. Sa akin, ang bawat pagbanggit niyon ay nagkakaroon ng kahulugan sapagkat noon pa man ay nabubuo na sa akingt isipan ang isang hinala. Sa kanyang magandang salaysay, ay nalalaman ang tungkol sa kaarawan ng kanyang anak, ang bagong kasuotan niyong may malaking lasong p**a sa baywang, ang mga kaibigan niyong mga bata rin, ang kanilang mga handog. Ang anak niya'y anim na taong gulang na. Sa susunod na taon niya'y magsisimula na iyong mag-aral. At ibig ng guro naming maging manggagamot ang kanyang anak at isang mabuting manggagamot. Nasa bahaging iyon ang pagsasalita ng aming guro nang isang bata sa aking likuran ang bumulong: "Gaya ng kanyang ama!" Narinig n gaming guro ang sinabing iyon ng batang lalaki. At siya'y nagsalita. "Oo, gaya ng kanyang ama," ang wika niya. Ngunit tumakas ang dugo sa kanyang mukha habang sumisilay ang isang pilit na ngiti sa kanyang labi. Iyon ang una at huling pagbanggit sa aming klase ang tungkol sa ama ng batang may kaarawan. Matitiyak ko noong may isang bagau ngang mali siya sa buhay niya. Mali siya nang ganoon na lamang.n At habang nakaupo ako sa aking luklukan, may dalawang dipa lamang ang layo sa kanya, kumirot ang pusoko sa pagnanasang lumapit sa kanya, tanganan ang kanyang mga kamay gaya ng ginawa niya nang hapong iyon sa sulok ng silid-aklatan, at hilinging magbukas ng dibdib sa akin. Marahil, makagagaan sa kanyang damdamin kung may mapagtatapatan siyang isang tao man lamang. Ngunit, ito ang sumupil sa pagnanasa kong yaon; ang mga kamag-aral kong nakikinig ng walang anumang malasakit sa kanyang sinasabing, "Oo, gaya ng kanyang ama," habang tumatakas ang dugo sa kanyang mukha. Pagkatapos, may sinabi siyang hindi ko makakalimtan kailanman. Tiningnan niya ako ng buong tapang na pinipigil ang pagngionig ng mga labi at sinabi ang ganito: "Mabuti.. mabuti gaya ng sasabihin nitong Fe-iyon lamang nakararanas ng mga lihim na kalkungkutan ang maaaring makakilala ng mga lihim na kaligayahn. Mabuti, at ngayon, magsimula sa ating aralin…" Natiyak ko noon, gaya ng pagkakatiyak ko ngayon na hindi akin ang pangungusap na iyon, nadama kong siya at ako ay iisa. At kami ay bahagi ng mga nilalang na sapagkat nakaranas ng mgan lihim na kalungkutan ay nakakilala ng mga lihim na kaligayahan. At minsan pa, nang umagang iyon, habang unti-unting bumabalik ang dating kulay ng mukha niya,muli niyang ipinamalas sa amin ang mga natatagong kagandahan sa aralin naming sa Panitikan. Ang kariktan ng katapangan; ang kariktan ng pagpapatuloy anuman ang kulay ng buhay. At ngayon, ilang araw lamang ang nakararaan buhat nang mabalitaan ko ang tungkol sa pagpanaw ng manggagamot na iyon. Ang ama ng mbatang iyon marahil ay magiging isang manggagamot din balang araw, ay namatay at naburol ng dalawang gabi at dalawang araw sa isang bahay na hindi siyang tirahan ni Mabuti at ng kanyang anak. At naunawaan ko ang lahat. Sa hubad na katotohanan niyon at sa buong kalupitan niyon ay naunawaan ko ang lahat……
  58. Guest15502326
    nakakbaliw ang gumawa nito ...
  59. Guest15485684
    enter this site d2 hinahanap mo YOUJIZZ.COM<<<
  60. Guest15276659
    Cguro magsearch ka na lang, that's d best soution to ur problem!.
  61. Guest15126822
    ano un wla lng!!!!! malantod ung mga lumlbs n search!!!!! wlng kwentang yahoo at google!!!!! GO TO HELLLLLL!!!!!!!
  62. Guest13792908
    ang bobo mo buod ang hindi ang buong kwento
  63. Guest12492686
    ok visit this site googlehammer.com and then pindutin mo ung buod na kwento tpos search mo gus2 mo
  64. Guest12208222
    Ang kuwento ni mabuti ni Genoveva Edroza-Matute Hindi ko siya nakikita ngayon. Ngunit sinasabi nilang naroroon pa siya sa dating pinagtuturuan, sa walang pintang paaralang una kong kinakitaan ng sa kanya. Sa isa sa mga lumang silid sa ikalawang palapag, sa itaas ng lumang hagdang umiingit sa bawat hakbang, doon sa kung manunungaw ay matatanaw ang maitim na tubig ng isang estero. Naroon pa siya't nagtuturo ng mga kaalamang pang-aklat, at bumubuhay ng isang uri ng karunungang sa kanya ko lamang natutuhan. Lagi ko siyang inuugnay sa kariktan ng buhay. Saan man sa kagandahan; sa tanawin, sa isang isipan o sa isang tunog kaya, nakikita ko siya at ako'y lumiligaya. Ngunit walang anumang maganda sa kanyang anyo… at sa kanyang buhay… Siya ay isa sa mga pangkaraniwang guro noon. Walang sinumang nag-ukol sa kanya ng pansin. Mula sa pananamit hanggang sa paraan ng pagdadala niya ng mga pananagutan sa paaralan, walang masasabing anumang pangkaraniwan sa kanya. Siya'y tinatawag naming lahat na si Mabuti kung siya'y nakatalikod. Ang salitang iyon ang simula ng halos lahat ng kanyang pagsasalita. Iyon ang mga pumalit sa mga salitang hindi niya maalala kung minsan, at nagiging pamuno sa mga sandaling pag-aalanganin. Sa isang paraangalirip, iyon ay nagging salaminan ng uri ng paniniwala sa buhay. "Mabuti," ang sasabihin niya,"… ngayo'y magsisimula tayo sa araling ito. Mabuti nama't umabot tayo nsa bahaging to… Mabuti…Mabuti!" Hindi ako kailanman magtatapat sa kanya ng anuman kung di lamang nahuli niya akonginsangt lumuluha nang hapong iyon'y iniluha ng bata kong puso ang pambata ring suliranin Noo'y magtatakipsilim na at maliban sa pabugsu=bugsong hiyawan ng mga nagsisipanood sa pagsasanay ng mga manlalaro ng paaralan, ang buong paligid ay tahimik na. Sa isang tagong sulok ng silid-aklatan,pinilit kong lutasin ang aking suliranin sa pagluha. Doon niya ako natagpuan. "Mabuti't may tao pala rito," wika niyang ikinukubli ang pag-aagam-agam sa narinig. "Tila may suliranin mabuti sana kung makakatulong ako." Ibig kong tumakas sa kanya at huwag nang bumalik pa kailanman. Sa bata kong isipan, ay ibinilang kong kahihiyan at kababaan ang pagkikita pa naming muli sa hinaharap, pagkikitang magbabalik sa gunita ng hapong iyon. Ngunit, hindi ako makakilos sa sinabi niya pagkatapos. Napatda ako na napaupong bigla sa katapat na luklukan. "Hindi ko alam na may tao rito"…..naparito ako upang umiyak din." Hindi ako nakapangusap sa katapatang naulinig ko sa kanyang tinig. Nakababa ang kanyang paningin sa aking kandungan. Maya-maya pa'y nakita ko ang bahagyang ngiti sa kanyang labi. Tinanganan niya ang aking mga kamay at narinig ko na lamang ang tinig sa pagtatapat sa suliraning sa palagay ko noo'y siyang pinakamabigat. Nakinig siya sa akin, at ngayon, sa paglingon ko sa pangyayaring iyo'y nagtataka ako kung paanong napigil niya ang paghalakhak sa gayong kamusmos na bagay. Ngunit siya'y nakinig nang buong pagkaunawa, at alam ko na ang pagmamalasakit niya'y tunay na matapat. Lumabas kaming magkasabay sa paaralan. Ang panukalang naghihiwalay sa amin ay natatanaw na nng bigla kong makaalala. "Siyanga pala, Ma'am, kayo? Kayo nga pala? Ano ho iyong ipinunta niyo sa sulok na iyon na…iniiyakan ko?" Tumawa siya ng marahan at inulit ang mga salitang iyon; "ang sulok na iyon na . . . iniiyakan natin. . . nating dalawa." Nawala ang marahang halakhak sa kanyang tinig:"sanay'y masabi ko sa iyo, ngunit…ang suliranin. .kailanman. Ang ibig kong sabihin ay . . maging higit na mabuti sana sa iyo ang. . .buhay." Si Mabuti'y nagging isang bagong nilikha sa akin mula nang araw na iyon. Sa pagsasalita niya mula sa hapag, pagtatanong, sumagot, sa pagngiti niyang mabagal at mahihiyain niyang mga ngiti sa amin, sa paglkalim ng kunot sa noo niya sa kanyang pagkayamot, naririnig kong muli ang mga yabag na palapit sa sulok na iyon ng silid-aklatan. Ang sulok na iyon,.. "Iniiyakan natin," ang sinabi niya nang hapong iyon. At habang tumataginting sa silid naming ang kanyang tinig sa pagtuturo'y hinuhulaan ko ang dahilan o mga dahilan ng pagtungo niya sa sulok na iyon ng silid-aklatan. Hinuhulaan ko kuing nagtutungo pa siya roon, sa aming sulok na iyong. . .aming dalawa…. At sapagkat natuklasan ko ang katotohanang iyon tungkol sa kanya, nagsimula akong magmasid, maghintay ng mga bakas ng kapaitan sa kanyang mga sinsabi. Ngunit, sa tuwina, kasyahan, pananalig, pag-asa ang taglay niya sa aming silid-aralan. Pinuno nya ng maririkit na guni-guni an gaming isipan at ng mga tunog ang aming mga pandinig at natutuhan naming unti-unti ang kagandahan ng buhay. Bawat aralin naming sa panitikan ay nagging isang pagtighaw sa kauhawan naming sa kagandahan at ako'y humanga. Wala iyon bdoon kanina, ang masasabi ko sa aking sarili pagkatapos na maipadama niya sa amin ang kagandahan ng buhay sa aming aralin. At hindi nagging akin ang pagtuklas na ito sa kariktan kundi pagkatapos lamang ng pangyayaring iyon sa silid-aklatan. Ang pananalig niya sa kalooban ng Maykapal, sa sangkatauhan, sa lahat na, isa sa mga pinakamatibay na aking nakilala. Nakasasaling ng damdamin. Marahil, ang pananalig niyang iyon ang nagpakita sa kanya ng kagandahan sa mga bagay na kiaraniwan na lamang sa amin ay walang kabuluhan. Hindi siya bumabanggit ng anuman tungkol sa kanyang sarili sa buonmg panahon ng pag-aaral naming sa kanya, Ngunit bumabanggit siya tungkol sa kanyang anak na babae, sa tangi niyang anak.. .nang paulit-ulit. Hindi rin siya bumabanggit sa amin kailanman tungkol sa ama ng batang iyon. Ngunit, dalawa sa mga kamag-aral naming ang nakababatid na siya'y hindi balo. Walang pag-aalinlangan ang lahat ng bagay at pangarap niyang maririkit ay nakapaligid sa batang iyon. Isinalaysay niya sa amin ang katabilan niyon. Ang paglaki ng mga pangarap niyon, ang nabubuong layunin niyon niyang baka siya ay hindi umabot sa matatayog na pangarap ng kanyang anak. Maliban sa iilan sa aming pangkat, paulit-ulit niyang pagbanggit sa kanyang anak ay iisa lamang sa mga bagay na "pinagtitiisang" pakinggan sapagkat walang paraang maiwasan iyon. Sa akin, ang bawat pagbanggit niyon ay nagkakaroon ng kahulugan sapagkat noon pa man ay nabubuo na sa akingt isipan ang isang hinala. Sa kanyang magandang salaysay, ay nalalaman ang tungkol sa kaarawan ng kanyang anak, ang bagong kasuotan niyong may malaking lasong p**a sa baywang, ang mga kaibigan niyong mga bata rin, ang kanilang mga handog. Ang anak niya'y anim na taong gulang na. Sa susunod na taon niya'y magsisimula na iyong mag-aral. At ibig ng guro naming maging manggagamot ang kanyang anak at isang mabuting manggagamot. Nasa bahaging iyon ang pagsasalita ng aming guro nang isang bata sa aking likuran ang bumulong: "Gaya ng kanyang ama!" Narinig n gaming guro ang sinabing iyon ng batang lalaki. At siya'y nagsalita. "Oo, gaya ng kanyang ama," ang wika niya. Ngunit tumakas ang dugo sa kanyang mukha habang sumisilay ang isang pilit na ngiti sa kanyang labi. Iyon ang una at huling pagbanggit sa aming klase ang tungkol sa ama ng batang may kaarawan. Matitiyak ko noong may isang bagau ngang mali siya sa buhay niya. Mali siya nang ganoon na lamang.n At habang nakaupo ako sa aking luklukan, may dalawang dipa lamang ang layo sa kanya, kumirot ang pusoko sa pagnanasang lumapit sa kanya, tanganan ang kanyang mga kamay gaya ng ginawa niya nang hapong iyon sa sulok ng silid-aklatan, at hilinging magbukas ng dibdib sa akin. Marahil, makagagaan sa kanyang damdamin kung may mapagtatapatan siyang isang tao man lamang. Ngunit, ito ang sumupil sa pagnanasa kong yaon; ang mga kamag-aral kong nakikinig ng walang anumang malasakit sa kanyang sinasabing, "Oo, gaya ng kanyang ama," habang tumatakas ang dugo sa kanyang mukha. Pagkatapos, may sinabi siyang hindi ko makakalimtan kailanman. Tiningnan niya ako ng buong tapang na pinipigil ang pagngionig ng mga labi at sinabi ang ganito: "Mabuti.. mabuti gaya ng sasabihin nitong Fe-iyon lamang nakararanas ng mga lihim na kalkungkutan ang maaaring makakilala ng mga lihim na kaligayahn. Mabuti, at ngayon, magsimula sa ating aralin…" Natiyak ko noon, gaya ng pagkakatiyak ko ngayon na hindi akin ang pangungusap na iyon, nadama kong siya at ako ay iisa. At kami ay bahagi ng mga nilalang na sapagkat nakaranas ng mgan lihim na kalungkutan ay nakakilala ng mga lihim na kaligayahan. At minsan pa, nang umagang iyon, habang unti-unting bumabalik ang dating kulay ng mukha niya,muli niyang ipinamalas sa amin ang mga natatagong kagandahan sa aralin naming sa Panitikan. Ang kariktan ng katapangan; ang kariktan ng pagpapatuloy anuman ang kulay ng buhay. At ngayon, ilang araw lamang ang nakararaan buhat nang mabalitaan ko ang tungkol sa pagpanaw ng manggagamot na iyon. Ang ama ng mbatang iyon marahil ay magiging isang manggagamot din balang araw, ay namatay at naburol ng dalawang gabi at dalawang araw sa isang bahay na hindi siyang tirahan ni Mabuti at ng kanyang anak. At naunawaan ko ang lahat. Sa hubad na katotohanan niyon at sa buong kalupitan niyon ay naunawaan ko ang lahat……
  65. Guest11874533
    do you know what's "ulul" means?
  66. Guest11864897
    tanga nagpost nito!
  67. Guest11656466
    tae nmn ohh pAG mag llgay kau ng site cguraduhin nyo n nndun sgot potek
  68. Guest11638586
    c mabuti ay isang guro na laging nakatulala pero isang mabait n guro laging natu2lala dahil sa kanyang naalala ang tungkol sa kanyang pamilya
  69. Guest11584042
    ba...,naubus ooras qo di2....mpp
  70. Guest11385667
    lanhg HiYa aman E d nman cnabi na andito ah bakit, hanapan ba to ng sagot??????????!!!!!!!! sa iba kayo maghanap noh!!!!!!!!!!!!!!! kung sino ka man mamatay ka na sana!!!!!!!! ulol gaga tang ina mo p**a cguro nanay mo
  71. Guest11385466
    ai sus go to h**l..........
  72. Guest11380199
    anu bng klase to.. ala nmn d2 ung hinhnp.. pmpacra k ng arw
  73. Guest11275078
    yhukikkb7irtgh78igh78d b n7hgc yyrex
  74. Guest11270589
    s**t ka ba ulol gago kayo tang iNA
  75. Guest11211716
    epal!
  76. Guest11195059
    tang ina yan tanaga ka ba
  77. Guest11145730
    panga!!!
  78. Guest11122466
    tanga gumawa ng website na to nagpakahirap ka pa bobo!!!! mabangga ka sana ng nagtitinda ng ice cream
  79. Guest11094926
    tangina mouh..... hayop kah.... bweset kah..... gago kah..... ulol!!!!
  80. Guest10898367
    wala silbi gumawa nito! mag basurera ka nlng bagay ka dun!
  81. Guest10817323
    asan p0 ung buod sa kwento? "11"
  82. Guest10817323
    asan p0 ung buod sa kwento? "11"
  83. Guest10628660
    wala kwenta
  84. Guest10487344
    hoy mas uala kwenta
  85. Guest10073455
    WALAng kWEnta.!
  86. Guest9970482
    asfd
  87. Guest8440702
    GRRRRRRRRRRRRR
You're reading: Buod ng kwento ni mabuti ni Genoveva Edroza Matute?

Question Stats

Latest activity: 2 months, 13 day(s) ago.
This question has been viewed 19035 times and has 87 answers.

14 People are following this question

Guide 3646Guide 6551gandomaceciliajomarkreynaldobenjamindebloislildhode12nadeshikofujisaki06carlamaecoscolluelajericolyzajhoyjudyanngregorio42cuteloispalomarjamillepinkheartmargahal

BECOME A GUIDE

Share your knowledge and help people by answering questions.
Register Now
Unanswered Questions